Należymy do Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego „Zawisza” Federacji Skautingu Europejskiego. Od września 2016 roku działamy przy parafii Świętej Teresy od Dzieciątka Jezus w Radomiu (Borki), dokąd z powodów logistycznych przenieśliśmy się po wielu latach działalności przy parafii Miłosierdzia Bożego w Radomiu (Jeżowa Wola).

W szczepie działa aktualnie drużyna licząca harcerzy oraz gromada, której stan liczebny nieustannie się zwiększa o kolejnych pełnych zapału wilczków.

Nasz szczep jest jednym z najstarszych w Radomiu.

Okrzyki Szczepu

Święty Paweł nas pilnuje – W naszych sercach Bóg króluje

Z Pawłem z Tarsu – Gotowi do marszu!

Z Apostołem Narodów – Do dobrych stajemy zawodów!

Wczoraj Szaweł – Dzisiaj Święty Paweł!

Paweł Apostoł – szedł do nieba prosto!

Święty Paweł przewodnik – Nasz najlepszy zawodnik!

Święty Paweł zawsze z nami – Dzięki niemu wygrywamy

Stowarzyszenie

Początki Stowarzyszenia Harcerstwa Katolickiego „Zawisza” Federacja Skautingu Europejskiego sięgają 1982 roku, kiedy to zostały podjęte pierwsze inicjatywy zmierzające do utworzenia takiej organizacji w Polsce, zaś ostateczny kształt został nadany Stowarzyszeniu w roku 1989. Natomiast w roku 1995 nasze Stowarzyszenie weszło oficjalnie w struktury europejskie stając się członkiem  Federacji Skautingu Europejskiego.

Historia

Metoda skautowa wzięła się z głęboko pedagogicznej intuicji angielskiego generała lorda Roberta Stephensona Smitha Baden-Powella. W trakcie swej kariery wojskowej w Indiach i w Afryce Południowej, B.P. zauważa, że jeśli młodych nastolatków obarczy się dużą odpowiedzialnością, obdarzając ich jednocześnie zaufaniem, potrafią oni dokonywać cudów.

W roku 1911 student Politechniki i Uniwersytetu Lwowskiego, Andrzej Małkowski, spóźnia się pewnego dnia na zajęcia polskiej organizacji niepodległościowej „Zarzewie”. Dowódca każe mu za karę przetłumaczyć książkę B.P. „Skauting dla chłopców”. W ten sposób przetłumaczona książka staje się bestsellerem i cała, znajdująca się pod zaborami Polska szybko pokrywa się siecią drużyn skautowych.

Ojciec Sevin, francuski jezuita, spotyka się w 1913 roku z B.P., aby ocenić przydatność metody skautowej w pracy z młodzieżą. Pod wrażeniem myśli B.P. pisze książkę po tytułem „Skauting, studium dokumentalne i zastosowanie”.

W 1920 roku zakłada „Skautów Francji” po uprzednim przedstawieniu biskupom katolickiej wersji metody skautowej. Dla ojca Sevin bowiem skaut jest chrześcijaninem, którego najgorętszym pragnieniem jest szerzenie wokół siebie Królestwa Chrystusowego.

Aby dowiedzieć się więcej, zapraszamy na stronę http://skauci-europy.pl/o-nas/kim-jestesmy/historia.

Formacja

Formacja odbywa się w dwóch nurtach: dziewcząt i chłopców, w obrębie trzech gałęzi wiekowych. Wilczki – od 9. do 12. roku życia (gałąź żółta), harcerze/harcerki od 13. do 17. roku życia (gałąź zielona), wędrownicy/przewodniczki – powyżej 17. roku życia do końca studiów (gałąź czerwona).

W tej pierwszej grupie formacja ma otworzyć dzieci na drugą osobę, wyzbyć je egoizmu, a przede wszystkim poprzez zabawę ukierunkować na Pana Boga.

W drugiej grupie wiekowej kształtowane jest współdziałanie z innymi. Członkowie tej gałęzi poprzez przygodę i przyjaźń, przeżywane na łonie przyrody, uczą się odpowiedzialności za siebie i innych (zastęp).

Natomiast „Droga”, czyli najstarsza gałąź naszego ruchu, ma na celu rozeznanie i aktualizację powołania. Jest to formacja bardziej już indywidualna. Hasłem tej gałęzi jest „Służyć”, co realizowane jest w trzech rodzajach służb: wychowawczej w harcerstwie (jako przyboczny czy drużynowy); technicznej (np. wydawnictwa) oraz zewnętrznej (m.in. praca w parafiach).